Pierwsze dni postu – dlaczego są najtrudniejsze?

Najtrudniejsze są pierwsze dni kuracji, kiedy organizm przestawia się na żywienie endogenne (wewnętrzne). Jest to naturalny proces uzdrawiania, który uruchamia się wtedy, gdy przestajemy dostarczać pokarm z zewnątrz.

Czym jest żywienie endogenne (wewnętrzne)?

Żywienie endogenne polega na tym, że organizm zaczyna czerpać energię i „materiał” z zasobów wewnętrznych. Wykorzystuje przy tym nagromadzone przez lata substancje uznawane za zbędne obciążenie, m.in. nadmiar tłuszczu, białka, węglowodanów, wody i soli mineralnych.

Cel postu i spalanie zbędnych substancji

Celem odżywiania endogennego jest uzdrowienie organizmu oraz uwolnienie go od substancji i tkanek szkodliwych dla zdrowia poprzez ich spalanie i eliminację. Zdrowe komórki w czasie postu pozostają bezpieczne, ponieważ organizm w pierwszej kolejności zużywa to, co stanowi dla niego zbyteczny balast.

Kiedy post może stać się niebezpieczny?

Niebezpieczeństwo wykorzystania zdrowych komórek pojawia się wtedy, gdy post trwa zbyt długo oraz u osób wychudzonych. W takich sytuacjach etap żywienia wewnętrznego może przejść w wyniszczenie, dlatego ważne jest przestrzeganie zasad postu i uważna obserwacja sygnałów płynących z organizmu.

Głód i objawy przestawienia organizmu

W pierwszych dniach postu prawie każdy odczuwa głód o różnym nasileniu, jednak ośrodek głodu z czasem się wyłącza. Trudniejsze mogą być dolegliwości wynikające z przestawienia organizmu na żywienie wewnętrzne oraz z uwalniania do krwi toksyn rozpuszczonych w tłuszczu (m.in. pestycydów i pozostałości po lekach).

Najczęstsze dolegliwości w tym okresie to:

• Bóle głowy.
• Mdłości.
• Nadmierna potliwość i bardziej intensywny zapach potu.
• Biały, brzydko pachnący nalot na języku (jako sygnał uwalniania toksyn).

W takiej sytuacji warto zwiększyć dbałość o higienę jamy ustnej: częściej myć zęby i stosować płyny do płukania.

Kryzys ozdrowieńczy i „nawracające” objawy

U niektórych osób mogą powrócić dolegliwości, które występowały nawet w odległej przeszłości. Zdarza się, że pojawiają się symptomy przypominające choroby wieku dziecięcego (np. zapalenie uszu lub gardła), bóle dawnych urazów (np. ręki złamanej przed laty) czy różne objawy takie jak zawroty głowy, bóle dziąseł i stawów albo anemia.

Może też dojść do odnowienia zmian skórnych lub zapalnych, np. ropnia w bliźnie po starej ranie albo egzemy rąk, która przez wiele lat nie dawała objawów. U osób z przewlekłymi infekcjami bakteryjnymi organizm może reagować uczuciem zimna lub gorączką, a podwyższona temperatura zwykle po kilku dniach samoistnie się normalizuje.

Wypróżnienia jako naturalne wsparcie

W trakcie przestawiania organizmu na żywienie wewnętrzne nie zaleca się przerywania kuracji, ponieważ dolegliwości najczęściej ustępują po 2–3 dniach. Naturalnym remedium są regularne wypróżnienia – po usunięciu ewentualnych zaparć opisane dolegliwości mogą całkowicie ustąpić.

Emocje w trakcie postu

Podczas postu, ze względu na niedobór kaloryczny oraz większy dostęp do przeżyć psychicznych, mogą wystąpić kryzysy emocjonalne. Zwykle są one krótkotrwałe i najczęściej nie wymagają leczenia, a ich objawy bywają traktowane jako zauważalny sygnał oczyszczania organizmu oraz mobilizacji mechanizmów samoleczenia.

Spadek masy ciała podczas kuracji oczyszczającej

Podczas kuracji oczyszczającej traci się także zbędne kilogramy, jednak tempo spadku masy ciała bywa zróżnicowane. W pierwszych dniach postu spadek wagi może wynosić nawet do 1 kg dziennie (głównie z powodu usuwania dużej ilości wody), średnio w trakcie kuracji traci się około 400 g na dobę, a w ostatnich dniach zwykle 100–200 g na dobę.

Typowe efekty po około dwóch tygodniach postu:

• Osoby szczupłe (waga w normie): 1–3 kg mniej.
• Osoby z nadwagą i otyłością: średnio 5–7 kg mniej.